อืมมม... ประกาศ...น้องหนู แอบพบรักว่ะ
เด็กวิศวะ อะไรไม่รู้ หนู เห็นแล้วปิ๊งเลย
ไม่รู้คืบหน้ายังไงเดี๋ยวจะมารายงานเน้อ

แต่ว่าวันนี้เห็นเด็กวิศวะมากมาย
แอบเศร้าว่ะ เกือบร้องไห้แน่ะ
ก้อนะ มันคิดถึงอดีต ที่มันควรจะเป็นความจริง
ควรจะได้เป็นวิศวกร แต่ไหงกลับเป็นงี้
แต่สู้ๆต่อไป อดีตคือสิ่งที่คอยเตือนเรา
ไม่ใช่มาตอกย้ำเรา เข้าใจ๋...

มีเรื่องมากมายอยากอัพอ่านะ

เรื่องแรกละกัน

นัทจังส่งคลิปวิดีโอไปร่วมโครงการ 
"Calcimex Beautiva Finding the Real Idol 2007"
แล้วผลปรากฏว่า  "ไม่ติดรอบ 10 คน" อ่า 
แต่ก็แอบดีใจนะ มีคนโหวตให้ด้วย
คือถ้าจะโหวตมันต้องใช้ซีเรียลของนมด้วยอ่ะ
ช้านยังไม่ได้โหวตให้ตัวเองเลย อิอิ
แต่มีคนโหวตจให้ ก้อขอบคุณนะคะ
ไม่ว่าคุณคนที่โหวตให้จะเป็นใคร
แต่ขอบอกไว้ ที่ไดอารี่นี้เลยน๊าว่า
"ขอบคุณมากมากมาก"
เราไม่เคยรู้จักกันแต่คุณก้อโหวตให้

แต่ฝันนี้ยังต้องก้าวต่อไป ถึงแม้ว่าไม่ติดโครงการนี้

แต่ถ้าเราไม่หมดหวัง สิ่งต่างๆที่ดีจะตามมา ช่ายม๊า??

เรื่องที่สอง

ว่าด้วยเรื่องของโจ ทามมายเวลาที่คิดในใจ
ว่า"อยากเจอโจจัง วันนี้ " ก็จะเจอจริงๆอ่า
ทั้งๆที่เราโอกาสที่จะเจอกันมีน้อยมากกกก
 ถึงแม้ว่าจะอยู่หอติดกัน แต่ก้อไม่เคยเจอกันใกล้ๆเลย
เบอรืโทรโจอ่ะ นัทจังก้อไม่มีแล้ว เพราะซิมโจหาย
นัทจังก้อไม่กล้าขอใหม่อ่ะ
งงอ่ะ วันนั้นเข้าหอในไปหาเพื่อน
ก้อคิดเล่นๆอ่ะนะ ถ้าเกิดเดินๆอยู่แล้วเจอโจล่ะ???
แป่ววววว    เจอจริงๆด้วย ไม่น่าเชื่อมากๆ
 ในหอในอ่ะ โอกาสจะเจอมีน้อยมาก
โจก้อทักก่อน "อ้าวว " เราก้อแบบโทรมเต็มที่เลย
ใส่แว่นอีก ยังจะจำเราได้อีก อิอิ
โจถาม(เห็นโจถือแก้วน้ำปั่น)"กินน้ำป่าว" อิอิน่ารัก
นัทจัง"ไม่อ่ะ " แล้วโจก้อถามเรียนหนักป่าว ก็ไม่อ่ะ
ก้อคุยกันซักพัก ตอนจะแยกกัน
เราก้อถามโจว่า อืม (ทำใจกล้าสุดฤทธิ์) เราขอเบอร์โจหน่อยได้ป้ะ
โจก้อยืนคิดสักพักทำให้เราหวั่นๆเลยอ่า
แล้วโจก้อบอกว่า"เอาเบอร์เธอมาดีกว่า"
แล้วโจก้อไม่มีกระดาษเหมือนครั้งแรกที่เราเจอกันเลย
มีแต่ปากกาแลนเซอร์สีน้ำเงินเหมือนเดิมเลย
พอทานข้าวเสร็จ ก้อคิดว่าโจจะไปไกลแล้ว
เจออีก เราก้อชวนไปด้วยกัน
โจบอกจะไปหาเพื่อน อืม เราก้อเลย
ไปเรียนลีลาศต่อ อยากเหนื่อยเลย
สอบไจฟ์อ่ะเดะ เซง เหนื่อยมาก
 
เราคิดตลอดเลยอ่ะ เรื่องโจอ่ะ
เราผิดรึเปล่าที่ไปขอเบอร์นายอ่ะ
ก้อแค่ "ตามใจปากจริงๆนะ" กลัวจะไม่ได้พูดไป
ถ้านายย้ายไปเรียนที่วิทยาเขต ก้อจะไม่เจอแล้ว
ระยะเวลาแค่เพียง อีก 1 เทอมเองนะ
ไม่รู้ว่าตัวเองต้องทำไง กิ๊ฟมันบอกว่าถ้าพูดไปแล้วไม่ต้องมาคิดมาก
เออก้อพยายามอยู่ว่ะ แต่มันทำไม่ได้เลย

เรื่องที่สามวันนี้

เปิดดู Hi-5 เพื่อนๆดู แอบเครียด
น้ำตาไหลเองว่ะ ขอโทษนะแหม๋ว
เราว่าเราลืมแล้วนะ แต่งงกับตัวเองมาก
คือเราเปิดไปเจอ Hi-5 ของนิวอ่ะ
แอดเรามาตอนไหน ไม่รู้ เราก้อรับของทุกคนอ่ะ
แต่เพิ่งมาเปิดดูวันนี้เห็นหน้าคุ๊นๆ
เปิดมาจังๆเลย แบบไม่คิดว่าจะเจอ
แบบน้ำตาจะไหลว่ะ
แต่ถ้าเราไม่พบ ไม่เจอ ไม่ยุ่งกัน
มันจะทำให้เราลืมนายได้นะ
ขอทีนะ ขอให้เราเลิกยุ่งกันเถอะนะ
เรามั่นใจว่า เราทำได้นะ
เรารู้สึกผิดต่อโจว่ะ ถ้าเราเป็นอย่างนี้

อืม ๆๆๆ  ไม่รู้จะอัพไรแระ

คิดถึงเชนคลับทู๊กๆๆๆๆคน
คิดถึงคุณชายเชนหัวหน้าลิง ไปเกาหลีซื้อหนมมาฝากด้วยน๊า รักษาสุขภาพด้วยนะคะอากาศไม่เหมือนประเทศไทยน่ะ
แหม๋ว...ดีใจด้วยคุณชายลักยิ้มแกออกอัลบั้มแระ